Zwiędłe kwiaty w salonie - klp.pl
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Zżółkłe strzępy,
jedwabiste włosy,
jakby w błocie
nurzane, szargane.

Gwoździk tępy,
wynędzniałe kłosy,
w których złocie
strzępi suchość ranę.

Wyschłe dzwony,
których odma klęśnie,
lepkie miody
żegnając na wieki.

Muł zielony,
zwiędłe wiotkie mięśnie,
błotne brody,
kaprawe powieki. -

Zeschłej róży
żółta trupia głowa
przy piwonii,
której płatki rzedną. -

Liść się nuży,
liść zwisa bez słowa
jak ruch dłoni -
wszystko, wszystko jedno.

Oznacz znajomych, którym może się przydać




  Dowiedz się więcej
1  Maria Pawlikowska-Jasnorzewska - życiorys
2  Charakterystyka poezji Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej
3  Płyty Carusa - analiza i interpretacja



Komentarze
artykuł / utwór: Zwiędłe kwiaty w salonie







    Tagi: